အနာဂတ္ကြန္ပ်ဴတာ

ေနာင္လာမည့္ ကြန္ပ်ဴတာမ်ားမွာ Multicore-Processor ေတြသံုးမယ္အျပင္ ျပင္ဆင္မြမ္းမံမႈနည္းပညာ Overhaul ေတြနဲ႕ အျမန္ဆံုးအလုပ္လုပ္ေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္ ၅၀ ေက်ာ္ျဖတ္သန္းလာခဲ့ၿပီးသည့္ေနာက္တြင္ ကြန္ပ်ဴတာမ်ားစြာဟာ နည္းပညာမ်ား တခုၿပီးတခု ျဖတ္သန္းလာခဲ့ပါၿပီး။ University of Maryland Researcher ကရွာေဖြေတြ႔ရွိခဲ့သည္မွာ Single-Processor ကေန Processor မ်ားစြာကိုၿပိဳင္ၿပီး အလုပ္လုပ္ေစတဲ့နည္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၎အလုပ္လုပ္ပံုေၾကာင့္ စနစ္တစ္ခု ရရွိေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေျခခံ ကြန္ပ်ဴတာမ်ားဟာ နည္းပညာရပ္ အားျဖင့္ သခ်ၤာပညာရွင္ ဂၽြန္ဗြန္းႏူမာန္ ( Jonn Von Neumann ) ကတည္ေဆာက္ခဲ့ျခင္းပါ။ သူ႕ရဲနည္းပညာေတြမွာ Program နဲ႕ Data ေတြကို သယ္ေဆာင္ေစၿပီး Memory နဲ႕ CPU ကိုစားသံုးေစခဲ့ပါတယ္။ ၎ရဲ႕ လုပ္ဆာင္ခ်က္ေတြ ဟာလည္းတစ္ႀကိမ္တစ္ခါပါပဲ။ ခုဒီနည္းပညာကေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္ပါဘူး။  Single-Core Processor ကေနအျခား Core ေတြကိုအလုပ္လုပ္ ေစေသာနည္း ျဖစ္ပါတယ္။လာမည့္ေနာင္ႏွစ္ ေတြမွာ Tripe-Core Processor ေတြသံုးလာေတာ့မွာပါ။ Ref: Pcworld

ျပန္ဆံုပါက

လမ္းတစ္ခုမွာေတြ႕တယ္
လွမ္းလို႕သာၾကည့္ခဲ့
ေကာက္ေသာလမ္းျဖစ္ေစ
ေျဖာက္ေသာလမ္းျဖစ္ေစ
ေနာက္တစ္ႀကိမ္ျပန္ေတြ႕ရင္ ...
ရုတ္တရက္ေပါ့ေလ
ႏႈတ္မဆက္လည္းေနပါေစ။      ။

Ginger ဂ်င္း၏ အသံုး၀င္ပံု

Google Image

ဂ်င္းရဲ႕ ေဆးဘက္၀င္ပံုကို စာေစာင္တစ္ခုမွာ ေရးထားတာ ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ထိုစာေစာင္တြင္ ေရးထားသည္မွာ မျပည့္စံုေသးပါ။ က်ေတာ္ ငယ္ငယ္က ဆိုလွ်င္ ဂ်င္းျပဳတ္ေရ တစ္ပတ္တစ္ႀကိမ္ခန္႔ ေသာက္ရ ပါတယ္။ ကိုယ္လက္နာက်င္လို႔ အဖိုး ျဖစ္တဲ့သူက ေသာက္ခိုင္း ေလ့ရွိတယ္။ ဂ်င္းကိုပါးပါးလွီးၿပီး သၾကားနဲ႔ ေရာ၍ ေရဆူေအာင္ျပဳတ္ၿပီး အေအးခံကာ ေသာက္ပါက ကိုယ္လက္နာက်င္ မႈေတြသက္သာ ေစပါတယ္။ အေကာင္းဆံုး ကေတာ့ ထန္လွ်က္နဲ႕ ေရာ၍ ျပဳတ္ေသာက္ျခင္းပါပဲ။ အမ်ိဳးသမီးတြက္ ခ်ည္းသက္သက္ မဟုတ္ပါ။ အမ်ိဳးသားမ်ားလည္း ေသာက္ႏိုင္ေသာ ေဆးတစ္ခြက္ျဖစ္ပါတယ္။ 

Google Image

ဆာမိတို႕ ႏိုင္ငံမွာဆိုလွ်င္ ဂ်င္ဂ်ာတီး ဆိုၿပီး ေရာင္းၾကပါတယ္။ ဂ်င္းကို အစိမ္းစားျခင္းက ျပဳတ္ေသာက္ျခင္းထက္ေကာင္းပါတယ္။ အစိမ္းသုတ္စားလို ပါက ပါးပါးလွီးၿပီး ဆားနဲ႕နယ္ပါ။ ၁၀ မိနစ္ခန္႔ထားၿပီးေနာက္ ၎ဆားမ်ားအား ေဆးထုတ္၍ သုတ္စားႏိုင္ပါတယ္။ အိုစိမ္ထားတဲ့ ဂ်င္းကိုသုတ္စားပါက ခဲဆိပ့္ မ်ားပါ၀င္ႏိုင္ပါတယ္။ အေကာင္းဆံုးအႀကံေပးရင္ မိမိကိုယ္တိုင္ လတ္လတ္ဆတ္ ဆတ္ဂ်င္းကို ပါးပါးလွီး သုတ္စားတာအေကာင္းဆံုးပါလို႕ ေျပာလိုက္ပါရေစ။

ဖတ္ခဲ့ဘူးေသာ ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္

ၾကားဖူးၾကမွာပါ။ အသစ္ အဆန္းတစ္ခုခုကို ရရွိပါက ဘယ္လို အသံုးအသံုးခ်မည္ကို မသိသူမ်ားအား ေမ်ာက္အံုးသီး ရတဲ့သူလို႕ ေျပာတတ္ ၾကပါတယ္။ ဖတ္ခဲ့ဘူးတဲ့ ဇာတ္လမ္းပံုျပင္က ဒီလိုပါ။
တစ္ခါတုန္းကေပါ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ ကိုရင္ႀကီးတစ္ပါးရယ္၊ ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ရယ္၊ ေမ်ာက္တစ္ေကာင္ရယ္ဟာ ေလွကားတစ္ထစ္စီမွာ ထိုင္ေနၾကသတဲ့။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းဆိုေတာ့ ပိႏၷဲပင္၊ စံုပဒတ္ပင္၊ အုန္းပင္စတဲ့သီးပင္ေတြရွိမွာေပါ့။ အဲဒီ တစ္ခ်ိန္မွာ အုန္းသီးတစ္လံုးဟာ ေၾကြက်သတဲ့။ ေအာက္ဆံုး အဆင့္ေလွခါးမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ေမ်ာက္က အရင္ဆံုးေျပးသြားၿပီး ေၾကြက်တဲ့ အံုးသီးကိုသြားေကာက္သတဲ့၊ ၿပီးဘာလုပ္ရမွန္း မသိလို႔ ေခါင္းနဲ႕တိုက္လိုက္၊ ေျမႀကီးေပၚမွာခ်လိုက္၊ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ လုပ္ေနသတဲ့၊ ေနာက္ေတာ့ ေက်ာင္းသားကမေနႏိုင္လို႕ ထိုေမ်ာက္ဆီကေန လုယူ၍ ဓါးမႏွင့္ အုန္းခြံမ်ားကိုခြာ၍ ကိုက္စားသတဲ့ေလ။ အခြံခြာလုိက္ ကိုက္စားလိုက္ ပစ္လိုက္ လုပ္ေနလိုက္တာေနာက္ဆံုး အခြံမ်ားေျပာင္သြား၍ အတြင္းအုန္းသီးဆံကိုသြားေတြ႕ေတာ့ "ဟင္း အုန္းသီးဆိုတာ ဘာမ်ားလဲမွတ္တယ္... အသားက ဖန္တြတြနဲ႕ အေစ့ကလည္း အႀကီးႀကီးပဲ" ဟုဆိုၿပီးလြင့္ပစ္လိုက္သတဲ့။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ ကိုရင္ႀကီးက "ေၾသာ္ငမိုက္သားေတြ" ဟုေရရြတ္ရင္း ေက်ာင္းသားလြင့္ပစ္ထားေသာ အုန္းသီးအား သြားေကာက္၍ ခြဲစားလိုက္ေလသတဲ့ေလ။ (ေအာက္ပဗီဒီယိုေလးကိုၾကည့္ေပါ့...ေမ်ာက္အံုးသီးရတယ္ဆိုတာ ဒီေမ်ာက္ကေတာ့ စားရေကာင္းမွန္းေတာ့ သိပံုရပါတယ္။)

က်ီးကန္းတစ္ေကာင္ႏွင့္ စကားေျပာျခင္း

အားလပ္ရက္တစ္ေန႔ က်ေတာ္ဟာ အျပင္ထြက္ လမ္းသလားရန္ အတြက္ Nursery ေရွ႕ဘတ္စ္ကားမွတ္တိုင္ တစ္ခုတြင္ ဘတ္စ္ကားအလာကို ေစာင့္ေမွ်ာက္လွ်က္ရွိေနသည္။ ထိုစဥ္ ေနာက္ဘက္ဆီမွ "ခၽြတ္ခၽြတ္' ဆိုေသာ အသံတစ္ခုလာ၍ လွည့္ၾကည့္လိုက္ရာ က်ီးကန္း တစ္ေကာင္ သည္မည္သူစည္းကမ္းမဲ့ လႊင့္ပစ္ ထားသည္ မသိေသာ စားႀကြင္း စားက်န္ ၾကက္ရိုးအား ေျချဖင့္နင္းကာ ႏႈတ္သီးျဖင့္ ေပါက္ကာစားေန ေလသည္။ က်ေတာ္ႏွင့္ ထိုက်ီးကန္းမွာ ဆယ္ေပေလာက္သာ ကြာပါသည္။ က်ေတာ္ကပဲစတင္၍ "အာ...အာ" ဟုႏႈတ္ဆက္စကားဆိုလိုက္ေလသည္။

က်ီးကန္းမွ အံ့အားသင့္စြာ က်ေတာ္အားလွည့္ၾကည့္လွ်က္
က်ီးကန္း။               ဟာခင္ဗ်ားက က်ဳပ္တို႕ဘာသာစကားနားလည္လား။
က်ေတာ္။               ငါလား....တရုတ္၊ မေလး၊ အဂၤလိပ္၊ အနဲငယ္စီနဲ႕ က်ီးကန္း၊ ခ်ိဳး၊ ေၾကာင္၊ ေခြး၊ ၾကက္၊ စတဲ့ မာဃဓ ဘာသာစကားလည္းနဲနဲရပါတယ္။ ဒါေတြကသင္ထားရတယ္ကြ။ ေလာကႀကီးမွာ ဒါေတြလိုအပ္တယ္။ ဒါနဲ႕....ေမာင္ရင္က တစ္ေကာင္တည္းပါလား။

က်ီးကန္း။               ဟုတ္တယ္ခင္ဗ်....က်ဳပ္တစ္ေကာင္တည္းပါ။ က်န္တဲ့ေကာင္ေတြက ျမစ္ဆိပ္ဘက္မွာ ငါးသြားဖမ္းစားၾကတယ္။  ...၀မ္းေရးမလြယ္ပါဘူး။ က်ီးလန္႔စာ စားပါပဲမဟုတ္လား။ စင္ကာပူက က်ဳပ္တို႕ က်ီးေတြကို ေသနပ္နဲ႕ ပစ္သတ္ၾကတယ္ဗ်ာ။ က်ဳပ္တို႔ဘာမ်ားလုပ္မိလို႔လဲ။ က်ီးသားခ်င္းစာနာ ေထာက္ထား မႈမရွိလိုက္တာဗ်ာ။

က်ေတာ္။               အင္းဗ်ာ....ခက္တာပဲ။ ေမာင္ရင္တို႕က အပုပ္အစပ္ စားတဲ့ေကာင္ေတြဆိုေတာ့ မႀကိဳက္ဘူး ေနမွာေပါ့။ ေနာက္ၿပီး ေမာင္ရင္တို႕က "အား...အား" လို႕ေအာ္တာ လဘ္ပိတ္တယ္လို႔လည္း ေျပာသံၾကားဖူးတယ္။ ေမာင္ရင္တို႕ "အား...အား...အစား.... ပါး...ပါး"လို႔ေျပာင္းေအာ္ၾကည့္ပါလား၊ အဲဒိဆို သူတို႕လက္ခံမယ္ထင္တယ္။

က်ီးကန္း။                   လြယ္ပါဘူးဗ်ာ.....က်ဳပ္တို႕ကေမြးကတည္းက "အား...အား" လို႕ေအာ္လာတာ။ ခင္ဗ်ား တို႕ၾကေတာ့ က်ဳပ္တို႔ေအာ္ရင္ ဧည့္လာတယ္ဆို အယူရွိတယ္မဟုတ္လား။ ခင္ဗ်ားတို႔ႏို္င္ငံမွာပဲ ေပ်ာ္တယ္ဗ်ား။ ထန္းပင္ေတြလည္းေပါမွေပါ။ က်ဳပ္တို႕အၾကိဳက္ေလ...ထန္းပင္က။ ထန္းသီးေပၚ တက္နင္း လိုက္ရင္ ထန္းသီးေႀကြသြားတာကို...ခင္ဗ်ာတို႕က ထန္းသီးေႀကြခိုက္ က်ီးနင္းခိုက္လို႕ေတာင္ ဆိုၾကတယ္ မဟုတ္လား။ က်ဳပ္တို႕က်ီးေတြကို စကားထဲထည့္သံုးၾကတယ္ေလ၊ က်ဳပ္တို႔၀မ္းသာတယ္။ ၀မ္းသာလို႔ေအာ္ လိုက္အံုးမယ္ "အား...အား"။

က်ေတာ္။                  ေတာ္ေတာ္လာတဲ့က်ီးပါလား....ေမာင္ရင္က ေက်ာင္းမေနဘူးလား။

က်ီးကန္း။                က်ဳပ္ကေတာမွာေမြးတာ၊ အေမက က်ဳပ္ငယ္ငယ္ကတည္းဆံုးသြားတာ၊ က်ဳပ္ကစာ မတတ္ဘူး၊ စကားပဲေျပာတတ္တယ္။ က်ီးတကၠသိုလ္လည္းမတက္ဘူးဗ်။ လမ္းေဘးက ေကာင္ေတြနဲ႕ ေပါင္းၿပီးက်ဳပ္ လူျဖစ္လာတာ၊ ဒါေၾကာင့္က်ဳပ္ လူေတြအေၾကာင္းနဲ႕ က်ီးေတြအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္း သိတာ။

က်ေတာ္။                ေမာင္ရင္တို႕ က်ီးေတြက တစ္ေကာင္နဲ႕တစ္ေကာင္ဘယ္လို ဆက္သြယ္လဲ။ ငါတို႕ကေတာ့ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ ေတြကေန G-talk တို႔ Facebook တို႔ကေနဆက္သြယ္ၾကတယ္ကြ။

က်ီးကန္း။                  က်ဳပ္တို႔မွာ လည္း က်ီး-Talk ရွိတယ္ေလ။ တစ္ေကာင္နဲ႕တစ္ေကာင္ အား...အား လို႕ေအာ္ လိုက္ရင္ သူတို႕သိၿပီး။ ဟုိ ဥၾသ ဆိုတဲ့ ေကာင္ေတြကလည္း အေရာင္တူတယ္မဟုတ္လား။

က်ေတာ္။                အင္းသိၿပီး.......Face to Face ေပါ့။
က်ီးကန္း။                ဟုတ္တယ္...ဟုတ္တယ္။

က်ီးကန္းမွ က်ေတာ္ေျပာေသာ စကားအား သံေယာင္ဖမ္းလိုက္ေျပာေလသည္။

က်ီးကန္း။               ခင္ဗ်ားတို႕ေျပာေျပာေနတဲ့ က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ဆိုတာမွားေနတယ္။ အဲဒါေလး ျပန္ျပင္ၾကပါလား။ က်ဳပ္တို႕က်ီးကန္းေတြက ေတာင္းတစ္လံုးလံုးကို တစ္ေကာင္တည္း မေမွာက္ႏိုင္ပါဘူး။
က်ေတာ္။                ဒါေတာ့ငါမသိဘူး။ က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ဆိုတာ မ်က္လံုးဂဏာ မၿငိမ္ပဲ ဟုိၾကည့္ သည္ၾကည့္ လုပ္တာကိုဆိုလိုတာပါေမာင္ရင္ရ။
က်ီးကန္း။                ေအာ္...သိပါဘူးအာ....။

ထိုစဥ္ က်ေတာ္စီးလိုေသာ ကားႀကီးမွာ လွမ္းျမင္ရၿပီျဖစ္၍....ထိုေတာက်ီးကန္းအား ႏႈတ္ဆက္ကာ ကားေပၚသို႕လွမ္းတက္၍ ထိုမွတ္တိုင္မွ ထြက္ခဲ့ေလေတာ့သည္။